واقعا به اینجور ادمها چی باید گفت؟ تازه هی هم به دوستهاش میگه به

وبلاگم سر بزنید!!

ادمی که صبح ساعت ۵.۳۰ بیدار میشه و میره سرکار تا ساعت ۷.۳۰ شب که

میرسه خونه وتازه باید یه سرکی به پایان نامه اش بزنه، زبانش رو بخونه، تارش رو

بزنه، دید و بازدیدش رو به جا بیاره ، به مهمونهاش برسه، کارهای اون روزش رو تحلیل

کنه و اگه وقت شد یه خرده به حرف دل مادر و برادرش گوش بده . . . چطور متوجه

نیست که باید وبلاگش رو هم آپ کنه!!!!!

شما فکر می کنید مجازات این آدم چیه؟؟

غرق توی کار حسابرسی شده ام. خیلی هیجان انگیز و جالبه . همکارهام رو دوست دارم. برای ادمهایی که دیگه نمی

بینمشون دل تنگ میشم. برای همکارهایی که رفتند. مثل شکوفه...

باورتون نمیشه کجای تهران رفته ام . . . تا حالا پام رو اونجا نذاشتم و شاید این کار

تموم بشه تا آخر عمرم ، باز هم پام رو اونجا نذارم.

خوب . . . من دیگه برم... کمی استراحت کنم. کمی تار بزنم . کمی زبان بخونم.

کمی پیش مامان اینا بشینم. به دوستم زنگ بزنم. لباسهام رو برای فردا آماده کنم.

برای امتحان زبان ثبت نام کنم . . . . .

ولش کن

اگه هیچ کدوم رو انجام ندم چی میشه ؟ ؟ ؟ 

اگه فقط برم و بخوابم .....  

نمی دونم .  امتحان می کنم

عاشق همه این کارهایی هستم که  دارم انجام میدم. فقط یک ساعت خواب بیشتر

می خوام .......

خدایا به خاطر همه چیزهایی که به ما دادی و به خاطر همه چیزهایی که به ما

ندادی ازت تشکر می کنم. خدایا عشق و امید را در قلب ما شعله ور کن و ما را با

بهترین بندگانت همنشین کن